Main Menu

Églantine Ayrshire

Started by Eglantine Ayrshire, Sep 22, 2022, 23:23

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Eglantine AyrshireTopic starter

Algemeen:
Naam: Lady Églantine Ayrshire
Geboortedatum: 14-juli-1871,
Bloedlijn/Ras: Puur bloed
Rijkdom: Rijk
Gedrag: Ondanks dat Églantine een puur bloed heks is van adelijke komaf, probeert ze zichzelf zo normaal mogelijk voor te doen. 
Familie:
Vader: Earl Philip Ayrshire (80)
Moeder:Countess Violette Ayrshire (70)
Broer: Viscount Thierry (52)
Zus: Lady Charlotte (50), Lady Frederique (47)
Overige familie:
Schoonzus Elisabeth Ayrshire-Cambridge (50), getrouwd met Viscount Thierry. Uit dit huwelijk kwamen de volgende kinderen en zijn dus neefjes en nichtjes van Églantine:

Nichtje Beatrice (1897-, 25)
Neefje Harold (1898-, 24)
Nichtje Veronique (1900-1919, overleden aan Spaanse griep, ze werd 19 jaar oud)
Neefje Rudolphus (1901, doodgeboren)
Neefje Cináed Ludovicus Ayrshire (1911-, 11 & een nakomertje)

Achtergrond: Églantine groeide op in Ayrshire, het landgoed van Culzean Castle. Haar vader is van Schotse komaf, haar moeder is Franse van origine. Haar vader Philip en haar moeder Violette ontmoette elkaar op een debutantenbal in Londen. Violette was naar Londen gekomen om daar haar debuut te maken aan het hof. Philip was meteen in de ban van Violette, ze was naar zijn inziens de mooiste vrouw die hij had ontmoet. Violette was erg gecharmeerd van de humor die Philip bezat. Het duurde dan ook niet lang voordat de zogenaamde wedding bells klonken. Ze behoorde bij een select gezelschap tovenaars/ heksen die ook nog van adelijke komaf waren. Ze hingen dit niet aan de grote klok bij buitenstaanders, want ook in die tijd was het niet verstandig om te zeggen dat je ook nog magische krachten had. Alles wat met magie te maken had, werd zoveel mogelijk onder de radar gehouden.

Het huwelijk van Philip en Violette was goed te noemen, maar ze hadden wel wat tegenslagen te verwerken gehad. Violette kreeg een aantal miskramen te verwerken. Door die miskramen begonnen Philip en Violette van elkaar te vervreemden. Philip kreeg gokproblemen tijdens de kaartavondjes die hij bezocht om zijn gedachten te verzetten. Hierdoor was de bruidsschat van Violette in zeer korte tijd er doorheen gejaagd. Uiteindelijk dreigde een faillisement, maar door een erfenis van de oom van Violette kon het tij worden gekeerd. Philip mocht geen gokje meer wagen met kaarten, dat was een keiharde eis geweest van Violette. Doordat de gokverslaving naar de achtergrond verdween, kreeg het koppel weer lucht en uiteindelijk raakte Violette zwanger van haar eerste zoon en daarna nog drie dochters, waarvan Églantine de oudste was.

Églantine had een redelijke onbezorgde jeugd, ze versleet samen met broer en zusjes nogal wat gouvernantes, want ze waren nogal rebels. Sommige waren gillend weggerend of huilend, want ze vormde met hun vieren nogal een sterk bondgenootschap. Dit was voor Violette de druppel, hierdoor moesten Églantine, Charlotte en Frederique voor straf naar het Franse Beauxbatons. Hier kregen de drie heksen nogal wat extra etiquette regels bijgebracht. Voor Églantine betekend dit dat ze zichzelf nogal boers voelde in het chique Frankrijk. Hoezeer ze probeerde om aan het Franse leven van conserveren te wennen, kreeg ze ontzettende heimwee naar Schotland. Haar zusjes schenen het wel goed naar hun zin te hebben in Frankrijk, waardoor er een afstand kwam tussen Églantine en haar zusjes. Door haar heimwee begon Églantine een etensziekte te ontwikkelen, waardoor ze graatmager werd. Ze at niet meer, drinken deed ze ook nog wel een beetje. Violette en Philip besloten hierop dat Églantine na 3 jaar Beauxbatons toch terug moest keren naar Schotland en haar carriere aan Zweinstein mocht afronden. Ze kwam in Griffoendor terecht, verrassende keuze van de Sorteerhoed, want ze was verzwakt en had geen greintje zelfvertrouwen meer. Églantine was blij dat ze samen met haar broer op Zweinstein was, ze trapte nog wel lol uiteindelijk. Alleen wisten ze nu wel een bepaalde maat te houden, waardoor ze niet meer zoveel in de problemen geraakten.

Églantine slaagde uiteindelijk voor haar diploma op Zweinstein, maar de hechtheid van haar broer en haar zusjes was niet veel meer over. Charlotte en Frederique bleven in Frankrijk wonen, want ze waren daar verliefd geworden op chique Franse graven en konden hun plattelandsleven van Ayrshire niet meer waarderen. Het officiële debuut van Églantine, Charlotte en Frederique vond nog wel plaats in Londen, hierna  vertrokken Charlotte en Frederique definitief naar Frankrijk. Thierry deed er gelukkig wel alles aan om een geschikte echtgenote te vinden voor het landgoed, hierdoor had hij steeds minder tijd voor Églantine. Uiteindelijk besloot Églantine om zelf voor haar eigen geluk te gaan.

Ze vond een geschikte man, Nicolaas genoemd. Hij was een graaf op het eiland Arran. Ze trouwde en kregen een tweetal kinderen Belle en Victor. Ze leefde een heerlijk leventje op het eiland. Églantine kon het goed vinden met de plaatselijke bevolking, door haar magische kennis kon ze de eiland bewoners soms nog wat extra helpen met gezondheidskwesties. Niemand en ook haar man Nicolaas vonden het zeker geen bezwaar dat ze daar haar magie wat meer kon uitoefenen. Het noodlot sloeg later toch toe in het redelijke plattelands leventje wat ze daar beleefde. Er brak een brand uit op het landgoed waarbij Nicolaas en hun twee kinderen kwamen te overlijden.

Door dit trauma besloot Églantine te solliciteren naar een baan op Zweinstein, ze wilde weg van het eiland met de pijnlijke herinneringen en had geen behoeft meer om te hertrouwen. Ze kon het niet meer opbrengen om nog van een andere man te houden. Op Zweinstein voelde ze zich tenminste nuttig en kon ze haar moeder gevoelens gebruiken om voor de leerlingen te zorgen die ze toegewezen kreeg van de Sorteerhoed. Zweinstein werd haar familie.

Toverstok: Ebbenhout, kern drakenbloed en 23 cm lang
Uiterlijk: Églantine is een heks met blond haar, ongeveer 160 cm lang, ze heeft blauwgrijze ogen. Daarnaast heeft ze een wijnvlek in haar hals, daarom draagt ze vaak hoog gesloten kleding. Sinds het overlijden van haar man en kinderen, draagt ze nooit meer iets van kleur. Grijs en zwarte gewaden zijn haar signatuur kleding.
Huisdier: Witte poes genaamd Thaïs
Innerlijk:
Goede eigenschappen:
-Zorgzaam
- Vriendelijk
- Rechtvaardig

Slechte eigenschappen:
- Soms een moederkloek over de leerlingen. 
- Soms neerslachtig

Overigen:Thaïs haar witte poes wijkt weinig af van haar baasje en de patronus van Églantine is een kerkuil.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •